Γιατί και ο απλός βοσκός έχει φιλοσοφία.Η πως η φιλοσοφική σκέψη διαμορφώνει το κάθε μέρα.

Η  Φιλοσοφία   δεν αφορά κάποιους μορφωμένους ειδικούς , που συνήθως όταν ομιλούν με την φιλοσοφική  ,,αργκό,, είναι πολύ δυσνόητοι. Αφορά τον κάθε άνθρωπο στην καθημερινή του ζωή, ανεξάρτητα το μορφωτικό του επίπεδο.Συνήθως μερικοί άνθρωποι του λαού, είναι  άνθρωποι που με απλές, μεστές κουβέντες αποδίδουν βαθιά νοήματα.

Η σημασία της ενορατικής γνώσης

Πολλοί φιλόσοφοι  υπογράμμισαν  την  σημασία  της  ενόρασης  ως  μορφή  γνώσης  και  μάλιστα  την  θεώρησαν  σαν  την  πραγματική  μορφή  γνώσης.
Θεώρησαν  ότι  η  διάμεση  μορφή  γνώση  που  στηρίζεται  στον  αυστηρό  λογικό  συλλογισμό  και  την  αλληλουχία  των  σκέψεων  , είναι  ρηχή  και  δεν  μπαίνει  στην  ουσία  του  φαινομένου.
Ας  πούμε  ένα  παράδειγμα  από  την  Φυσική.

Η γνώση που αγνοεί τον αισθητό κόσμο είναι γνώση χωρίς θεμέλια

,,Το  ανάλαφρο  περιστέρι  , σχίζοντας  με το  ελεύθερο  πέταγμα του  τον  αέρα,  που  νιώθει την  αντίστασή του ,  θα  μπορούσε  να  πλάσει  την  παράσταση  ότι  αυτό  θα  το  πετύχαινε  πολύ  πιο  καλά  μέσα  στον  κενό  από  αέρα  χώρο.

Πως η αρχαία Κίνα συνάντησε την αρχαία Ελλάδα

Η πιο παλιά και βαθιά δοξασία της αρχαίας Κίνας , πολύ πριν τον ερχομό και την εξάπλωση του Βουδισμού, πιο πριν από τον Κομφούκιο και τον Ταοϊσμό του Λάο-Τσε,  είναι ακόμη και σήμερα η πίστη στην ύπαρξη δυο δυνάμεων που στηρίζεται το Σύμπαν.Το Γιν και το Γιανγκ που συμβολίζονται όπως η εικόνα

Μήπως είμαι μια πεταλούδα που ονειρεύεται πως είμαι άνθρωπος ή το αντίστροφο;

Αυτό ήταν το ερώτημα του κινέζου σοφού, προ χιλιάδων ετών που τον απασχολούσε.
Στην πραγματικότητα έβαζε το πιο βασικό ερώτημα που υπάρχει από καταβολής κόσμου.

Η Οικονομική Επιστήμη είναι ψεύτικη;

Αυτή την εποχή με την οικονομική κρίση να σαρώνει τα κράτη και να καταδυναστεύει και αποστραγγίζει τους λαούς, πολλά ακούμε από τους διάφορους οικονομολόγους.Πολλά και διαφορετικά .Πολλά αντιφατικά μεταξύ τους. Τελικά είναι επιστήμη η Πολιτική Οικονομία ή ένας μύθος;
Η Πολιτική  Οικονομία, όπως και οι άλλες λεγόμενες επιστήμες του ανθρώπου δεν υπάγονται στις Φυσικές Επιστήμες.Λ.χ. η Ψυχολογία, η Ιστορία, η Ανθρωπογεωγραφία, η Κοινωνιολογία ασχολούνται με τον άνθρωπο , που είναι το πολυπλοκότερο ον στην Φύση. Εδώ το πείραμα δεν δίνει οριστικά και σίγουρα αποτελέσματα. Οι κανόνες και οι ,,νόμοι, ,που συμπεραίνονται δεν έχουν την απόλυτη ισχύ που έχουν στην Φυσική και στην Χημεία.Οι αντιφάσεις που προκύπτουν δικαιολογημένα εν μέρει ,υψώνουν φωνές αμφισβήτησης για την επιστημονικότητα αυτών των κλάδων.
Η έννοια  της  Οικονομική Επιστήμης άρχισε και  να  κερδίζει έδαφος τον 19. αιώνα όταν για πρώτη φορά το ενδαφέρον του ανθρώπου στρέφεται πέρα από τις Φυσικές    Επιστήμες στα ανθρώπινα ,και μάλιστα τα οικονομικά.
Εδώ ξεχωρίζει βέβαια ο Α.Σμιθ και άλλοι που άρχισαν να μελετούν σε βάθος τα οικονομικά φαινόμενα.
Ομως  η αντικειμενικότητα του ερευνητή στο χώρο ιδίως των οικονομικών δεν είναι δεδομένη. Είναι φυσικό κάθε οικονομολόγος να ευνοεί μια συγκεκριμένη οικονομική διάρθρωση και να ωφελείται από ένα ορισμένο οικονομικό σύστημα  ταυτόχρονα με τις αυταπάτες , τις μονομέρειες και τις προκαταλήψεις που έχει σαν άνθρωπος.
Το ξεπέρασμα των αδυναμιών αυτών , η υπέρβαση της υποκειμενικότητας είναι μια υπόθεση δύσκολη.
Ο Κ. Μαρξ με μεγάλη προσπάθεια και κόπους μιας ζωής κατάφερε  να αποκαλύψει ορισμένους βασικούς νόμους   της Οικονομικής Επιστήμης που όμως δεν ευνοούσαν την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων και το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο,και γι΄αυτό κυνηγήθηκε , συκοφαντήθηκε και τα έργα του διαστρεβλώθηκαν από εχθρούς και ,,φίλους,,.
Η  ερμηνεία της Ιστορίας, δλδ η μεγάλη βασική ιδέα οτι, η οικονομική παραγωγή και η κοινωνική διάρθρωση κάθε ιστορικής εποχής που προέρχεται απ΄αυτήν αναγκαστικά , αποτελούν την βάση για την πολιτική και πνευματική ιστορία της εποχής, οτι σύμφωνα με αυτά ολη η ιστορία ήταν ιστορία ταξικών αγώνων , αγώνων ανάμεσα σε τάξεις υποτελείς και τάξεις κυρίαρχες ,  και η εξέλιξη της τεχνικής και το επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων είναι που προωθούν την κοινωνία
δεν αμφισβητείται στην ουσία από κανέναν και είναι η βάση της πραγματικής  Οικονομικής  Επιστήμης.
Τα συμπεράσματα όμως οτι κάθε  κοινωνικο-πολιτικό σύστημα είναι εφήμερο και παροδικό και η ανθρωπότητα το αντικαθιστά με άλλο ανώτερο στην εξέλιξή της ,  αποκρύπτεται και καταπολεμείται.

Από τον Μύθο στον Λόγο. Το μεγάλο άλμα.

Το μεγάλο άλμα στην ανθρώπινη σκέψη που γέννησε την Φιλοσοφία και την Δημοκρατία -αλληλένδετα και αλληλοεξαρτώμενα στοιχεία- ξεκίνησε στην Αρχαία Ελλάδα τον 6.-5.αι. π.χ.
Ήταν η εποχή που συντελέστηκαν βαθιές αλλαγές στην κοινωνική δομή των Ελληνικών πόλεων-κρατών. Εποχή αλλαγών στην τεχνολογική εξέλιξη , στην ναυτιλία, στο εμπόριο, στο γραπτό-για πρώτη φορά -δίκαιο, στα γράμματα και στην τέχνη.
Η αριστοκρατία της γης είχε υποχωρήσει μετά από σκληρές κοινωνικές συγκρούσεις και είχε παραχωρήσει την πολιτική εξουσία στην αναδυόμενη τότε τάξη των εμπόρων και των τεχνιτών.
Μαζί τους είχε συνταχθεί και η τάξη των αγροτών και όλοι μαζί αποτελούσαν των νέα λαϊκή συμμαχία.
Η καινοτομία στην τεχνική, που χάριν αυτής εξαρτιόταν η πρόοδος επέφερε και νέους τρόπους γενικών αντιλήψεων.
Η κυρίαρχη αντίληψη που ερμήνευε την  γέννηση και ύπαρξη του κόσμου στην μυθολογία και στις έριδες των θεοτήτων  παραχώρησε την θέση της στην αντίληψη ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουν την λογική σκέψη συνδυασμένη με την παρατήρηση και την εμπειρία για ερμηνεύσουν τα διάφορα φαινόμενα. Έτσι γεννήθηκε για πρώτη φορά η Φιλοσοφία , πρώτα στα παράλια της Μικράς Ασίας όπου ανθούσε ο Ιωνικός πολιτισμός με τον Θαλή τον Μιλήσιο, τους  Αναξίμανδρο , Αναξιμένη και κυρίως τον Ηράκλειτο. Για να ακολουθήσει μετά η μεγάλη σειρά των λαμπρών Ελλήνων φιλοσόφων.
Έκτοτε η φιλοσοφική σκέψη ακολούθησε των κοινωνική πορεία -μια και είναι δημιούργημά της- σε όλα τα ζενίθ και ναδίρ, την επηρρέασε και  δέχθηκε επιρροή  από αυτήν.